Moje doświadczenia z IKE i IKZE

Jak zwykle, wpis nie zawiera żadnych rekomendacji, tylko same subiektywne opinie. Opisuję tutaj swoje doświadczenia, które niekoniecznie muszą być prawidłowymi wnioskami, bo jest więcej niż jeden sposób na stracenie pieniędzy na giełdzie. EMT Elemental, czyli spółka zajmująca się gospodarką odpadami. Można z nich odzyskiwać metale i później sprzedawać je na rynku, oczywiście tylko jeśli udało się je oddzielić po konkurencyjnej cenie. Biznes relatywnie prosty do zrozumienia, z jakimś potencjałem wzrostowym, bo w końcu przyrost ludności generuje jednocześnie nowe odpady, więc zdecydowałem się wejść i od razu przyznam, że była to moja najgrubsza wtopa na GPW. Z tego względu ta spółka będzie chyba najciekawszym przypadkiem kaskady błędów początkującego inwestora. Przede wszystkim zachęcony umiarkowanymi sukcesami kupowania tanio i sprzedawania drogo zdecydowałem się wejść w spółkę jawnie wzrostową, bez odpowiedniego sprawdzenia czy rzeczywiście jest tania. Miałem niepoprawną wiedzę, że...

Wpis jest poświęcony mało interesującym spółkom, po których nie oczekuję drastycznej poprawy wyników, ani cudownego rozrostu biznesu. Dlaczego w takim razie w ogóle się nimi zajmować? Głównie z tego powodu, że GPW składa się zaledwie z kilkuset spółek i liczba okazji w akcjach jest bardzo ograniczona. Ile pozycji można zająć w optymalnych punktach na WIG20? Jak sama nazwa wskazuje, blue chipów jest tylko 20 i pewnie większość jest w pobliżu sprawiedliwej wyceny. Dostrzeżenie okazji rynkowej jest więc trudne nie tylko ze względu na liczbę graczy analizujących spółkę, ale również samą niewielką liczbę możliwych do zajęcia pozycji. Jeśli mamy do dyspozycji tylko pozycje o niewielkiej zyskowności, to dlaczego nie rozejrzeć się na 20% potencjałem wzrostu na jakiejś zapomnianej małej spółce? W końcu chodzi tylko o to, żeby kupić tanio i sprzedać drogo, a nie posiadać najlepszą spółkę na świecie. Spróbujmy w takim razie przeanalizować sytuację niezbyt interesujących spółek ze w miarę stabiln...

Spółki defensywne, czyli telekomy z GPW. Co warto o nich wiedzieć? Jak są wyceniane i dlaczego tak drogo? Jak zwykle nie rekomenduję tu niczego, ale przedstawię kilka moich prywatnych przemyśleń, wynikających z dotychczasowej gry na tych walorach. Można powiedzieć, że z umiarkowanym sukcesem, teraz staram się poprawić wynik na jakiś ponadprzeciętny. Jakie spółki składają się na polskie muły bagienne i skąd ten przydomek? Jak przystało na spółki defensywne, kurs porusza się rzadko, stosunkowo mało gwałtownie i wiele miesięcy potrafi się kisić w miejscu lub morderczym pełzającym trendzie. Taka sytuacja wynika z bardzo prostego modelu biznesowego, w głównej mierze abonamentowego, wspartego sprzedażą sprzętu i usług skojarzonych. Wydarzenia w spółkach są nudne, przewidywalne (może to akurat pozytyw?), nie ma dramatów, bo kapitał żeby wyjść lub wejść w ten biznes jest dość duży. Na GPW znajdują się: 1. Cyfrowy Polsat - Zygmunt Solorz i wszystko jasne, człowiek słynie ze skąpstwa i jego ...

Jak zwykle, wpis nie powinien być traktowany jako rekomendacja inwestycyjna, tylko zbiór luźnych przemyśleń na temat spółki. Od razu zaznaczam, że zaliczyłem srogą wpadkę, rzędu kilkudziesięciu procent, na spółce córce Grupy Azoty ZAP i mniej imponujące zaliczenie obsuwy na PCC Rokita (cała pozycja jednak nie jest stratna) oraz Ciechu, więc może nawet powinienem być antywskaźnikiem branży chemicznej. Spróbujmy jednak podejść do tej sytuacji od strony pozytywnego myślenia i załóżmy, że czegoś się nauczyłem. Co ciekawego można powiedzieć o obecnej sytuacji w ATT? Zapraszam do czytania. Dlaczego Grupa Azoty jest obecnie wdzięcznym tematem do analizy? Kurs szału nie robi, właściwie jest blisko historycznych minimów z ostatniego roku, niby nic ciekawego w samej spółce się nie dzieje, poza olbrzymią inwestycją w projekt PDH w Policach. Ostatnie przejęcie Compo Expert wydaje się być sukcesem. Raport pokazuje ~37 mln PLN zysku za pół roku, czyli nawet po uwzględnieniu sezonowości, wydaje się...

Krótka ściągawka dat, które warto śledzić dla spółki i giełdy jako całości. Również parę praktycznych uwag, jak korzystać z tego typu danych na co dzień. 1. Daty raportów kwartalnych i rocznych - tutaj trzeba pamiętać o możliwości przekładania tych dat, a więc również śledzenie komunikatów o zmianach, jak i ewentualnych rewizjach już opublikowanych danych. Niektóre spółki, np. Apator, specjalizują się w edytowaniu danych wstecz, więc nie można polegać w dużym stopniu na tym, co zostało opublikowane. 2. Daty świąt - Istotne to przede wszystkim globalne święta, które wpływają na sprzedaż w danym miesiącu, ale również sama liczba dni roboczych i główne święta w dużych krajach np. chiński Nowy Rok. Zawsze trzeba brać poprawkę na to, że przed dużymi miesiącami sprzedażowymi produkcja przyspiesza, ale nie znaczy to jeszcze że cała zostanie zrealizowana w oczekiwanym stopniu, stąd możliwe negatywne lub pozytywne zaskoczenia. 3. Trzy wiedźmy, czyli trzeci piątek miesiąca kończącego kwartał....

Sytuacja przekroczenia przez głównego akcjonariusza poziomu 90% udziałów w spółce zachęca do przeprowadzenia przymusowego wykupu. Polega to na wymuszeniu oddania akcji przez pozostałych akcjonariuszy, pod warunkami ustalonymi w ustawie. Z punktu widzenia akcjonariusza mniejszościowego jest to zarówno zagrożenie, jak i zabezpieczenie jego interesów, a dla akcjonariusza dominującego okazja do wyjścia z giełdy i odzyskania pełnej kontroli nad spółką. Co warto wiedzieć o tej dość często spotykanej sytuacji? Minusy 1. Minusem jest oczywiście to, że zostaniemy zmuszeni do zamknięcia pozycji i to niekoniecznie w ekspresowym tempie. Rozliczenie, podobnie jak w zwykłym wezwaniu, może nastąpić miesiące po ogłoszeniu wyciśnięcia akcjonariuszy mniejszościowych (squeeze out). Mamy więc okazję się zastanowić, czy nie lepiej sprzedać akcje na rynku przed rozpoczęciem procedury. 2. Niekorzystna cena. Jeśli kupiliśmy akcje z zamiarem długoterminowego trzymania, cena spadła i tuż przed odbiciem docho...

Dzisiejszy wpis powstaje na bazie mojego doświadczenia po przeglądzie bieżących opcji na rynku, oczywiście w pełni subiektywnie. Można się tu dowiedzieć w jaki sposób do tego podszedłem, jak wstępnie wybrałem spółki, dlaczego niektóre odrzuciłem itd. Nie polecam swojej metody, jako że to nie jest rekomendacja inwestycyjna, tylko zwykły wpis na anonimowym blogu. Wręcz przeciwnie, polecam użyć najpierw swojej własnej głowy. Przejdźmy do konkretów - spółek na giełdzie jest kilkaset, jak znaleźć te dobre i do tego dobre do wejścia pod wezwanie? Przede wszystkim nie powinno się wchodzić bez jakiejkolwiek znajomości giełdy, bo to zwykłe samobójstwo finansowe. Skąd w ogóle wiedzieć, czy informacje podawane przez analityków lub innych uczestników rynku są coś warte, bez wcześniejszej obserwacji? Według mnie po prostu nie da się tak do tego podejść. Jednak jak wspominałem, w przypadku wezwań jest możliwość rozpoczęcia przygody z giełdą bez dużego ryzyka strat (w sensie procentowym, bo ryzyko z...

Na samym wstępie zaznaczam, że przedstawione tutaj informacje nie są i nie będą wystarczająco szczegółowe, żeby kierować się tylko nimi przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnej. Ponieważ jestem amatorem, należy wziąć poprawkę na ewentualne błędy i samemu posprawdzać, jak to naprawdę jest. Wpis ma za cel tylko przedstawić temat i zainteresować wezwaniami tych, którzy jeszcze nie mieli z nimi styczności. Jak w każdej inwestycji, podstawą decyzji o zakupie musi być również dogłębna analiza samej spółki i aktualnego stanu prawnego. Omawiam tutaj tylko moje własne doświadczenia, które nie muszą się pokrywać z aktualnym stanem, jak również mogą być pełne błędnych wniosków, jak każda nieprofesjonalna analiza. Dlaczego wezwania są interesującym tematem? 1. Ograniczone ryzyko: czasami można bezpośrednio wyliczyć stosunek zysku do ryzyka, a potencjalne sytuacje skrajne są dość dobrze zabezpieczone przez prawo, przynajmniej z punktu widzenia inwestora indywidualnego. 2. Potencjalnie wysoka pr...

Z góry zastrzegam, że moja analiza tego instrumentu nie jest żadną rekomendacją do kupna, czy sprzedaży, sam zresztą obecnie go nie posiadam - ale również nie wykluczam przyszłego kupna. Jest to raczej próba podsumowania pewnego punktu widzenia, ogólnej oceny, czy opłaca się przyglądać tego typu inwestycji, oraz jak w ogóle do tego podejść. Wbrew pozorom, nie jest to takie proste i ponieważ nie jestem w tym ekspertem, nie polecam się niczym sugerować, bo moje opinie mogą być po prostu błędne. Na celownik weźmy jeden z ETFów Lyxora, obecny na GPW. Dlaczego akurat ten? Przede wszystkim jest najstarszym odwzorowaniem największego polskiego indeksu: WIG20, skupiającego 20 największych polskich spółek. Teoretycznie powinien być najbardziej nudnym i stabilnym instrumentem na GPW - rzeczywiście, prawie w 100% tak jest.

Według najnowszych informacji rządowych, za kilka tygodni zostanie przedstawiony projekt ostatecznej likwidacji OFE - przeniesienia środków do ZUS lub IKE. Co to może oznaczać dla obecnych posiadaczy kont w trzecim filarze?

Zazwyczaj inwestor rozpatruje przede wszystkim jak wiele można zyskać, snuje marzenia o wysokoprocentowych wzrostach, rakietach do nieba, wystrzałach i tym podobne bajeczki. Rzadko kiedy podchodzimy racjonalnie do możliwości straty. We wcześniejszych wpisach rozpatrywałem m.in. jeden z ciekawych przypadków inwestowania dywidendowego, gdzie wyszło, że przeciętny inwestor musi zrobić wynik minimum kilka procent przy zaledwie kilku ruchach kapitałem, żeby pobić prostą strategię buy&hold, czyli tzw. hardkorowego trzymacza. Jakie pułapki czekają jeszcze na inwestora?

W poprzednich wpisach wspominałem, że IKE/IKZE nie pozwalają na uzyskanie zwolnienia podatkowego z tytułu dywidend, jeśli spółka jest notowana na zagranicznej giełdzie. Niestety, podobna sytuacja dotyczy nawet spółek zagranicznych notowanych na GPW. Czy w takim razie w ogóle opłaca się je kupować? Zauważmy, że w przypadku niektórych biur maklerskich opcja kupienia spółki z nasdaq jest równoważna kupieniu zagranicznej spółki na polskiej giełdzie - też nie ma premii podatkowej, a spółka zarabia w innej walucie.

Do tej pory nie poruszałem tematu konkretnych spółek, bo taki wybór wiąże się z wzięciem odpowiedzialności za czyjąś ewentualną wtopę inwestycyjną. Nie bez powodu na każdej stronie o instrumentach finansowych, blogu i nawet oficjalnych stronach sprzedażowych umieszcza się klauzulę wyłączającą odpowiedzialność autora tekstu. Dlatego też tutaj nie będę polecał konkretów, ale skupię się na prostym wyszukaniu obecnie popularnych spółek. Jak to zrobić?

Gdzie powinien się skierować inwestor poszukujący okazji? Na początku z pewnością warto się trzymać WIG20 i największych spółek głównego parkietu, ale łatwo zauważyć, że jest ich tak mało, że nie tylko opłaca się wyjść na rynki zagraniczne, ale również włożyć część funduszy w inne miejsca w Polsce.

Zgodnie z ideą IKE/IKZE powinniśmy oszczędzać na emeryturę. Typową strategią funduszu docelowej daty jest początkowe umieszczenie większości portfela w instrumentach ryzykownych i późniejsze jej zmniejszanie na rzecz obligacji. Załóżmy, że rozpoczynamy swoją przygodę z giełdą w młodości - jakie najbardziej ryzykowne instrumenty możemy użyć?

Jak wcześniej wspominałem, akcje zagraniczne kupowane na ike/ikze powodują szereg problemów. Kupno i sprzedaż są obciążone większymi prowizjami niż na GPW, gotówka jest zamieniana na inne waluty (płacimy spread i prowizje), a na dodatek dywidendy generują najczęściej 30% podatku u źródła. Dlaczego w takim razie w ogóle się tym zajmować? Główną korzyścią z zagranicznych giełd jest znacznie większa różnorodność dostępnych instrumentów, ale nie tylko.

Tutaj omówię rzeczy, które łatwo zaskakują niedoświadczonych inwestorów. Oczywiście nie jest to kompletna lista, ani nawet jakaś specjalnie szeroka, tylko moje własne doświadczenia.

Wpis dotyczy najczęściej śledzonych przez inwestorów wskaźników spółek i ich interpretacji. Jak ocenić sytuację spółki? Amator nie ma tutaj żadnych szans, jeśli ktoś liczy na szybki zarobek w ciągu miesiąca, to jest możliwe tylko dzięki szczęściu. Przekazanie wiedzy dotyczącej inwestowania nie jest po prostu możliwe bez szeregu wpadek lub wyjątkowo starannego przygotowania, które też może zająć całe lata.

Polski rynek giełdowy nie jest jeszcze mocno rozwinięty i według statystyk niewielu akcjonariuszy bywa na wydarzeniach związanych ze spółkami: WZA, dni otwarte, spotkania z zarządem i tym podobne atrakcje najczęściej gromadzą niewielkie grupki najbardziej aktywnych. Wbrew pozorom dostanie się na walne wcale nie jest trudne i czasem może być korzystne dla akcjonariuszy mniejszościowych. Co jest potrzebne, żeby tam się dostać, po co to robić i jak najlepiej to wykonać?

Jak wie większość graczy giełdowych, domy maklerskie wysyłają PIT-8C (lub udostępniają elektronicznie w postaci pdf). Czy taka sytuacja może wystąpić w przypadku kont IKE/IKZE? Okazuje się, że tak.

Jak rozegrać strategie akcyjne na koncie IKE/IKZE? Podzielę się tutaj moimi doświadczeniami, które nie tyle wskażą jakie konkretnie rzeczy kupować, co odniosą się do strony technicznej funkcjonowania giełdy. Jest to bardziej informacja dla początkujących, niż zaawansowany poradnik lub naganianie na konkretne spółki.

Jeśli już zdecydowaliśmy się na konto maklerskie, trzeba też zastanowić się, co właściwie kupić. Jak wspominałem wcześniej, nie ma praktycznie możliwości obejścia długotrwałej analizy, ale na pewno można sobie znacznie pomóc, chociażby startując od rekomendacji analityków.

Obligacje korporacyjne, czyli emitowane przez spółki, to dość wdzięczny temat. Ostatnia najsłynniejsza afera, czyli GetBack, opierała się właśnie na sprzedaży tego instrumentu naiwnym inwestorom. Czy w takim razie należy omijać je szerokim łukiem?

Dzisiejszy wpis jest poświęcony najbezpieczniejszej strategii, czyli inwestycji w obligacje państwowe.

Dzisiejszy wpis będzie o kryzysach. Często w mediach poświęca się dużo uwagi załamaniom rynku, szczególnie gdy miliarder "stracił" na papierze grube pieniądze w wyniku zmian kursu. Tego typu raportowanie rzadko dostrzega przeciwne ruchy, na przykład takie, że po stracie w ciągu tygodnia, ten sam miliarder odrabia straty z nawiązką przez kolejne pół roku. Odwrotna sytuacja, gdy ktoś szybko zyskał, również jest nadmiernie raportowana, podczas gdy pełzające, wielomiesięczne straty, rzadko trafiają na nagłówki. Przejrzyjmy więc najgłośniejsze kryzysy i zastanówmy się, w jaki sposób zostały potraktowane przez media.